30 mar. 2011

Todo o que se ve


Xanela no lavadoiro de Parada

Ventanuco en el lavadero de Parada

Pozo das mulas


Ao contraxeito discorren as augas
mentres observan á dama de longa melena sorrir.
Toda a vida sorrindo neste tranquilo lugar, esperando......

A contracorriente discurren las aguas
mientras observan a la dama de larga melena sonreir.
Toda la vida sonriendo en este tranquilo lugar, esperando.....



Nun día de outono pasan moitas cousas

Santalla - Novembro 2007
Aos meus amigos Chelo, Bea, Paula e Dani

O plegamento de Campodola



Un plegamento xeolóxico é unha ondulación dos estratos superiores da cortiza terrestre. 
Nun longo período de anos (millóns) as forzas tectónicas poden comprimir as capas de mineral coma se fosen materiais brandos adoptando formas como a que se aprecia na fotografía.

Un plegamiento geológico es una ondulación de los estratos superiores de la corteza terrestre.
En un largo período de años (millones) las fuerzas tectónicas pueden comprimir las capas de mineral como si fuesen materiales blandos adoptando formas como la que se aprecia en la fotografía.




29 mar. 2011

O poder da imaxinación

Nalgún lugar do Courel


Nos herbais desta foto pode apreciarse ben unha variedade de cerrumes
 chamados " Sebes", son pólas de salgueiro ou saúco cravadas no terreo coa finalidade de que seguisen con vida e xerasen novas pólas. 
Adoitaban poñerse en herbais con pendente para suxeitar a terra. 
Ao ser estas de doado enraizamento e estar molladas continuamente formaban
 despois dun tempo uns fermosos e estéticos muros vexetais.

En los prados de esta foto puede apreciarse bien una variedad de cerrumes
 llamados "Sebes", son ramas de  sauce o saúco clavadas en el terreno
 con la finalidad de que siguiesen con vida y generasen nuevas ramas.
Solían ponerse en prados con pendiente para sujetar la tierra. 
Al ser estas de fácil enraizamiento y estar irrigadas continuamente formaban
 pasado el tiempo unos hermosos y estéticos muros vegetales.

O corazón dun pobo


Fálase polo Caurel un galego que non se pode confundir co galego das comarcas veciñas, por ter moitas verbas e xeitos propios. Por unha parte, é moi enxebre, espallado de lediciosos arcaísmos; por outra, barbarizado de abondo. O acento é nasal e xordo, moi doce e grave.

Os nenos chámanse ninos, os mandiles cinguideiros, unha corda un liame. Outras falas son comús ás linderas comarcas do Incio e de Quiroga... Esfragarse é derrubarse, caírse por un derrubadoiro. Derramar val tanto como apedrar, botar a perder. A cepa ou poda chámase demouca. Escoitade a un petrucio: Por eiquí hai moitas fragas grandismas... O Pepe esfragouse cando estaba demoucando un carballo... Fórono atopar ó fondo do río...

Tamén se emprega coma, e non como. Encol disto diremos que se acha eiquí, coma na terra do Incio e na de Quiroga, unha i en moitas verbas, que non sei se chamarlle eufónica, e que non hai noutras comarcas. 

Dise forcia, aldeia, creio, ondia, partia dos cochos... en canto ós verbos, as primeiras persoas dalgús pretéritos e futuros rematan en in. Asín, fuin, cantein, agardarein; e non fun, cantei, agardarei. E formas chás en vez de esdrúxulas coma fosemos, por fósemos. Tamén se di puña e non poñía. Ouservei que moitos din qui é ou qui era, por non decir que é, que era.

Cáseque sempre óucese decir us, mais non unhos, outro i autro, sexa e seña, cimo e cumial, cantare ou cantar, fitar ou ollar, voltar ou volver, lembrar ou recordar, etc.


Texto extraído do libro A lus do candil de Ánxel Fole

27 mar. 2011

Pasaron moitos anos

1 mar. 2011

Ponte sobre o río Lóuzara


Outrora construíanse pontes ( pontellas como se as coñece no Courel) 
como esta para cruzar os ríos, hoxe paralela a este recordo construíron unha de formigón. 
Uns anos máis tarde de facer esta foto a ponte derrubouse co cal este é "un recordo" do que foi.

Antaño se construían puentes (pontellas como se las conoce en Caurel)
como este para cruzar los ríos. 
Hoy paralelo a este recuerdo han construido uno de hormigón.
Unos años más tarde de hacer esta foto
el puente se derrumbó con lo cual este 
es "un recuerdo" de lo que fue.